Hürriyet

7 Temmuz 2010 Çarşamba

Geri Dönüş

Deniz Baykal nasıl bir adamsa artık, kendisi hakkında çiziktirdiğim son yazıdan sonra bir daha blod dolduracak halim kalmadı. Şaka bir yana, vaktim de olmadı pek. Aslında şu anda da vaktim yok, yapmamalıydım bu kaçamağı. Ama yazmak lazım. Daha çok yazmam lazım. Finaller uzun bir zaman diliminde geçti. Takvim üzerinde 10 gün gibi görünse de, ömrümden çok daha uzun bir zaman çaldı. Sonra ben ne yaptım? Sanki haftalardır tatil yapabiliyormuşum gibi, her şey bittiği anda geldim İstanbul'a.

Taşı toprağı altındır İstanbul'un. Yeşilçam bize böyle öğretti burayı. Yani yerini yurdunu bırakan şanslı olacaktı. Hani uğraşmaya gerek yoktu. Eh biraz da çakal oldun mu, mankenler sevgililerin, iş adamları da golf arkadaşların olacaktı. Yok, zengin olma hayalleriyle gelmedi kimse buraya aslında. Yeşilçam bize dediki, buraya gelen başlık parası için gelir. İnandırıcı mı? Başlık mı kaldı, yada o parayı toplama derdinde miyim? Sanmıyorum. En azından sevdiğim kızın babası bu fikriyatta değil. O zaman neden ben saniye bile durmadan atladım geldim? Ben söyleyeyim. Ben buraya ben olmaya geldim. Geri dönüşüm, yüzleşmem ve başarmam için.

Tatilsiz yaşamak çok zor. Bende durum şu şekilde cereyan ediyor; pazar günleri şanslıysam boşum. Evet, haricinde bir dinlenme vaktim olmuyor. İki şey var; biri Cpartner stajı. Burada mutluyum, ama kafamda hep diğer iş var; reklamcılık. Bunun için de didiniyorum cumartesileri. Portfolio, yaratıcı reklam eğitimi. Zor, acımasız, bazıları o kadar da acımasız dese de hayat acımasız. Kendimden biliyorum. FT ile eğitimden önce iki kez görüştük. Birinde tüm sınıfı silkelerken bende ışık olduğunu söylemişti. İkincisi mülakatta oldu. 2 saate yakın kaldım ve totalde 5 dakikalık bir mülakat oldu. Siktiri çekmeden önce yırtıcı olmamlı, savaşmamı istedi benden. Bu benim hayatımdı. Bulabildiğim her yere bunu yazdım, söyledim. Ben bugün savaşıyorum. Dün de savaşıyordum, yarın da savaşıyor olacağım. Biraz yorucu ama şikayetim yok şimdilik. En azından ileri boyutta bir şikayetim yok.

İkinci dönüşün üzerine yazdım ben bu kadar yazıyı. Şimdi daha güzel bir hayat için başlamalıyım bir şeylere. Sonra değil, şimdi!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder