Hürriyet

2 Şubat 2011 Çarşamba

akla düşen

2006 yılı Bilkent Mayfest’i. İzmir’deyim elbette. Bir önceki ÖSS sonucu en yakın arkadaşlarını değil, canının muhtelif bölümlerini İstanbul ve Ankara’ya serpiştirmiş biri olarak sıkıntıdan patlamak üzereyim. İstanbul ile bağlarım kopma noktasında, Ankara’da tek bir adam var, o da sevgilisiyle ve depresyonda.

Ben mi? intihar eşiklerinde dans ediyorum, ÖSS öncesi ve başkasıyla birlikte olan, devamlı da sik kadar şehirde bir şekilde gözüme çarpan abla sebebiyle.

Mayfest dedik değil mi? İşte bir gece ben ‘abi noolur iki dakika konuşalım çok kötüyüm’ derken, karşılığında ‘olm defne joy foster var lan burda, ön koltukta oturuyo’ cevabını alıyorum. Sonra ben ölmüyorum acımdan, ama 5 yıl sonra o eğlenceli kadın ölüyor. Eğlencenin dibine vurunca bin yıllık da olsa insana yakışmıyor ölüm tabi.

Şimdi, hastane zamanı bu hayatta. Bir sure hastane parçası olmaya gidiyorum. Gittim, hadi eyvallah.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder