Hürriyet

6 Şubat 2011 Pazar

Hayay yaldır yaldır akarken...

Peki sabah oldu diye hayat sustu mu? Hayır. Uyuyamıyorum bir süredir, yanında uyumayı özledim. Ben de zaman geçiriyorum öyle boş işlere dalarak, 1 saat önce arkadaş geldi, çorba içtik, onun fantastik gecesini değerlendirdik. Şimdiyse sabah ezanı çalıyor. O bile bir süredir huzur vermiyor bana.

Gerçek dostluğu araya zaman koyduktan sonra bir araya geldiğinde hala aynı kafadaysan anlıyorsun biraz, tüm mental değişimlere rağmen.

Yanında uyumayı özledim dedim mi? Açsana o güzel yamacını bana. Yorgunum, uykum yok ama huzurum da yok. Biraz huzur içln. Ne çok isterdim yanında olmayı oysa bu salak pazar sabahında...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder