Hürriyet

19 Mart 2011 Cumartesi

kara cuma

Yılların kaybını, avuçlarımın arasından kaybolanları unutabilecek miyim? Bunun hesabı sorulmayacak mı? ne dolduracak ki o dünya üzerinde eşi bulunmaz boşluğu. Ne gerek vardı geri gelmeye bunca zaman sonra?

Çocukluğuma dair en güzel anılarım… her gece eş, dost artık kim varsa yatırıp o stadın büyümesini izlemek…sonra tarihin en büyük haksızlıklarından birine maruz bırakılmak. Arkamızdan bağıran sefil ruhlu, ama galip gelebilmiş onlarc açığlığı bırakmak…

Çocukluk arkadaşını bilinmeyene yollamak. Alışkanlıkların yok olması. Bir daha yollar kesişir mi diye susmak, beklemek.

18 mart, bir daha uğrama bana.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder