Hürriyet

16 Mayıs 2011 Pazartesi

17 Mayıs / yanıyor tüm gençliğim

Benim için 17 mayıs bir milat olacak. Belki de olmayacak, ama yine de o güne 25 dakika kala öyle hissediyorum ben. Yoğun, yorucu ve yer yer acı verecek olacak bu. Sabahın erken saatlerinde başlayacak maceramı ne zaman, ne ruh hali içerisinde bitiririm bilemiyorum. Meşhur sakinliğime güveniyorum. Hiç kolay değil mesela bunca yıl sonra ortaya çıkan insanları tanımak. Ve işin acayip kısmı çok yakınlarım bunlar benim. Ben bedel ödedim. Bana ait olmayan bedelleri ödedim. Herkesin acısı kendine, benden daha kötü durumda olanlar var, farkında olamayacak kadar kör değilim. Yine de işte farklı. Bana kalırsa karakterimin bir kısmının yaratıcı kimseler. Yine de tek birini beklerdim. Işte o zamanı merak ediyorum. Denge kurmak istemiyorum. Kendi tarafımdayım. Kendi haklarım var, almak istediğim. Boşluklar dolmuyor. Dolmayacak da. Ben yine de insanlara karşı dolmuş gibi davranacağım. Rol yapmaktan başka çarem yok. Umrumda değil insanların neyi bilip bilmediği. Bir yara var ki kanıyor. Her yerinden akıyor oluk oluk. Yardım edebilecek kimse de yok işin saçması. Yardım edecek kimsenin olmadığını farkettiğimde çok küçüktüm. Büyüdüm, bu gerçeği bilmek iyi oldu.

Diğerine bakarsak, son sunumumuz olacak. Büyük ikilemi yaşıyorum. Benle beraber çoğu kişi de hissediyor aynı şeyi. Bitiyor öğrencilik.

Bitiyor deyince, aklıma ne geliyor; bir arkadaşım var. arkadaştan da ötedir çoğu zaman. Çok farklı yönlere gitsek de, farklı hayatları yaşadığımızı sanmıyorum. Aynı insanlar buluyor birbirlerini. Onun Cenk Taner’le iletişimini anlatacaktım. Siktir et. Böyle de bir şey var işte;

ben mutlu bir çocuktum yıllar önce
sanma şimdi büyüdüm, sanma keyfim yerinde
giden topun peşinden işlerin peşine
büyümek yoktu dostum verilen tüm sözlerde
mesai bitti şimdi paydos baba
hava soğuk, hergün pazartesi bana
yabancı yüzler dolu tüm caddeler
olmuyor baba, gitmiyor birşeyler

yanıyor tüm gençliğim yanıyor tüm geçmişim
nerdeydin söyle sen nerdeydin
bak çocuk büyüdü bak çocuk ölüyor
nerdeydin söyle sen nerdeydin

aşık oldum yıkılmadım ayaktayım
taşıdım hep yanımda cebimdeki düşleri
biraz yardım yardım yollayın
batıyor bu gemi
kaptan çoktan gitti

mesai bitti şimdi paydos baba
hava soğuk, hergün pazartesi bana
yabancı yüzler dolu tüm caddeler
olmuyor baba, gitmiyor birşeyler

yanıyor tüm gençliğim yanıyor tüm geçmişim
nerdeydin söyle sen nerdeydin
bak çocuk büyüdü bak çocuk ölüyor
nerdeydin söyle sen nerdeydin
nerdeydin?????

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder