Hürriyet

6 Temmuz 2011 Çarşamba

hayatta hiçbir şeyden zevk alamamak

Boş insanın yaşadığı histir bu. Şu ömrü hayatımda son yıllarda pek az bu salak hissi yaşayacak fırsatım olsa da, yıl olmuş 2011 hala daha bunalımlarımın tepesine çıkabiliyorum.

Ders çalışmadım pek 17 senelik öğrencilik hayatımda. Ama şunu gördüm ki, insan kaynakları dersinden aklımda kalan 'job oriented' sınıflandırmasına giren biriyim. 1.sınıfın sonundan beri her yaz aksiyona bulaşıp da, şimdi mezuniyetti, yarışmaydı derken -ki o da hayal kırıklığı oldu- bir aydır boş oturmam bana bu depresyonu getirdi. Küçük bir sefil olduğum için de 9 kriterden 6 tanesine sahip olarak kendime major depresyon tanısı koydum. Belki sahiden öyleyimdir.

Bu dönemde kavgacı, öfkeli, vahşi oldum, olmuşumdur ama insanın kendini frenlemesi ne kadar zor bilirsiniz. He diyip geçmek varken, üzerine varmak zor, kırıcı ve yıpratıcı oluyor. Hele bazen hayattan zevk alamayan adamın karşısına geçip, sorun iki kişi arasındaymış gibi ortalığı germek, zarar ziyan bana göre.

Bazen sevildiğini insan he diyip geçiştirildiğinde anlıyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder