Hürriyet

14 Aralık 2011 Çarşamba

düşünmek

ya iyi güzel şey seni düşünmek. çok eğlenceli. ama o eğlence bana pahalıya patlayabilir.

şöyle ki, bakışını hatırlıyorum gülüyorum. bir olaya tepkini aklıma getiriyorum gülüyorum. planlarını hatırlıyorum gülüyorum. sonracığıma krizanteme verdiğin tepkiyi hatırlıyorum daha çok gülüyorum. küçük bir şey görüyorum 'bak sen diyorum' diyorum içimden, dışımdan sadece gülüyorum. bazen mesela bindiğim bir toplu taşıma aracını, yada yürüdüğüm bir yolu, o yolun üzerinde neler var detayına kadar anlatıyorum içimden. ama şair burada bayrağa seslenerek anlatıyor tabi. öyle gülüyorum işte. anlamsız. yani insanlara göre. mesela aklıma benim için yaptığın güzel bir şey geliyor, ki sen hep güzel bir şeyler yapıyorsun zaten, ben yine gülüyorum.

işte sıkıntı şu ki hep topluluk içerisinde geliyor bu gülümseme durumu. bazen gülerken kendimi buluyorum. karşıdaki insanların gözleri karardığını fark ediyorum o zaman. kendimi deli gibi hissediyorum. zaten delirmeden de olmaz bazı şeyler farkındayım. ama işte düşünmek seni güzel bir şey. 15 milyonluk bir şehre anlatamam durumu. sanırım böyle kabul etmek zorundayım kendimi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder