Hürriyet

6 Eylül 2013 Cuma

Bol Plan Cilde İyi Gelir

Vicdanın rahatsa dünyayı taşıyabilirsin. Karanfil’in hikayesinde küçük kız çocuğuysan, dünya zaten omuzlarındadır. Son haftaların en sakin gecesini yaşayabildim sonunda. En azından işler benden çıkmıştı, bunu biliyorum. Geriye birkaç ufak detay kaldı. Hallettim mi onları da tez vakitte yeni işler peşinde koşacağım. Koşuyorum da aslında, İzmir’e dönmek her daim bir alternatif. Bu noktada yapabileceğim pek bir şey yok. Bazen başka şehirler denenmesi gerektiğine inanıyorum. İstanbul’a asla yenilmedim. Yenilebilirim de, o ayrı. Pes etmem ama. Bu da bi gerçek. Ahlaki çöküntü sahibi olan ahlakçıların deyimiyle “plancı” olabilirim. Velakin, her insanın sahip olması gereken şeydir “en az iki plan”. Hele bir de havalar aniden soğumuşsa ve şort sezonunu kapatmışsak, kesin ama kesin bir şey var ki, en az iki plan gerekli. En az iki plan da ikiye ayrılır;
-A Planı: Ana plan, yatacağı çok belli olan plan. Bir nevi piyon. Ya tutarsa?
-B Planı: Yedek plan, ilki banko yatacağı için yapılan plan. Sağlam olur. Ancak Murphy’de ihtiyaç olunan şey en son bakılan yerde bulunur ilkesinden yola çıkarak bu plana geçene kadar anamız ağlar.
Örnekleri çoğaltmak pek mümkün.

Her neyse…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder