Hürriyet

15 Temmuz 2016 Cuma

Rutinler

Her temmuz ben İzmir'den ayrılırım -kalıcı olarak, şimdilik 5 tamamlandı en azından-, Didem Madak ölür, az sevdiğim şiir türü eksik kalır, ayın 12si olur -bunun da beşinci yılı- ve ben her 11-13 temmuzda hatırlarım bu saçma diyebileceğim anıyı.

Maalesef olayları öncesinde ve sonrasında hatırlıyorum.

Temmuz daha çok şeye gebe tabi. Ağustos gelmeden temmuz bitmez...

Ve tabi birileri badi parmağına kuş konma hayalini melodik söylese haziran 95'i hatırlarım, uzun uzun yolculukları ve Istanbul'a basan seli. Atv binasına su basmasını falan. Dolayısıyla en güzel anlar badi parmaklara konan kuşlarla sona erer.

Tabi bu başka bir hikayenin konusu

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder