Hürriyet

7 Temmuz 2018 Cumartesi

Yapabileceğimiz bir şey yok

Sabaha karşı başladı her şey, hızlı gelişti biraz. Bu her zamanki konumuz değil; olamaz. Ne ilk, ne de son olacak biliyorum ama kemoterapi döneminde yaşadığım en akut şeylerden biriydi. Kusmalar, halsizlik, yıkılma ile bir anda öğle saatlerimi vurdu.

Ben de çok isterdim bu noktada bir şeyleri paylaşabilmeyi. Günlerdir son 17 gün gibi geliyor. Ama son 16 gündeyiz. Artık biter ya bitsin. Direnebileceğim alan daralıyor, göğsüm şişiyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder