Kayıtlar

Ocak, 2012 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Ocak Sonu, Kar ve Hoşçakal

Hepsinin kesiştiği gündü bugün. Sessiz, sakin bir şekilde birden fazla insanın sanırım son günüydü. İyi-kötü, ama yine de kar girince devreye daha üzücü oluyor. Hayat kapitalist olduğundan daha bunlardan çok göreceğiz. Hiç bir büyü başka zamanlarda aynı etkiyi göstermez. Onun için erkenden yok etmek lazım iyi anıları. Yeni bir hayat bekliyor.

propose marriage

2 yıl 7 ay

gozlerime iyice bak, sana a$ki anlatacak dudaklarindaki gulu$, dunyami aydinlatacak uzat bana ellerini, gel kalbimde al yerini unuttur hep dertlerimi, ne olur artik anla beni mavi ku$u biz vuralim, a$kimizi koruyalim mutlu gecsin gunlerimiz, ayrilmasin ellerimiz bir tac orecegim sana binbir bahar ciceginden yeter ki sen ko$ gel bana, ruzgar itsin eteginden uzat bana ellerini, gel kalbimde al yerini unuttur hep dertlerimi, ne olur artik anla beni mavi ku$u biz vuralim, a$kimizi koruyalim mutlu gecsin gunlerimiz, ayrilmasin ellerimiz

Ben Gülüyor muyum?

Bazen çok güldüğüm şeyler yapıyorum. Kimsenin dikkatini çekemiyorum. Çoğu zaman çok sıradan şeyler yapınca insanlar gülüyor, eğleniyor. Bu durum canımı sıkıyor. Son yazdığım tiviti birileri okusun da gülsün diye bir hafta yazmadım lan?! Daha nasıl dikkat çekebilirim anlamıyorum. Bazen tabi.

snow globe

Resim
ben bunu nasıl anlatabilirim bilmiyorum. ama deneyebilirim. çünkü her şey denemeyle başladı. belki bunu anlatma çabalarımı çocuğumun yılbaşı armağanı olarak ona hediye ederken ancak finale erdirebilirim. bir an için dökülür ağzımdan, sonra susarım. tekrar konuşmam gerekene kadar. böyle bir şeydi beni en çok mutlu edebilecek şey. böyle bir şeylerim de oldu. bir tanesi karlı değildi. sonra bir tanesi de 95 yılına girerken etütte verilendi. işte onun içinde noel baba da vardı, kar da vardı. salladıkça devamlı kar yağardı. şimdi nerede bilmiyorum. bulacağım tek yer evim; 23 yıl yaşadığım, her sıva parçasını tanıdığım ve artık geri dönemeyeceğimi bildiğim evim. kaybolan zamanı getirmeyecek bir şey ama o. öyle yani. ben etüde giderken, ben birinci sınıfa giderken, sonra daha herkes çok gençken, daha bir ömür sürecek yoksunluğumun farkında değilken sahip olduğum bir şeydi. bir kar küresi geri getirir mi her şeyi? çevremde her şey benim bir zamanlar sahip olduğum ve artık kaybettiğim o zamanla...