anıtmezarı buralar

Buraya tek tek yazarak detay  vermek isterdim ama kendime not olsun; birer birer ve hızlı bir şekilde kaybetmeye devam. Sonunda, sanırım yanımda organik kimse kalmayacak. Bu hissi bütünüyle nisan ayını hatırlatıyor. Nisan, bir mesaj beklediğim günler... Kişi aynı kişi. Şans... Her zaman aynı şans... Bir kez kaybedince, geri kazanamayacağım. Uzay boşluğu merhaba... İmkansız.

Hayat aşağı doğru akıyor ve bir süreliğine diğerleriyle ortak paydada buluşamayacağım. Görüntüde (muhtemelen) kalabalık ama özünde tek başına olacağım bir savaşın başlangıcındayım. Merhaba...  Biri beni acilen bu kötünün beteri kabuslardan uyandırsın diye çok bekledim. Kimse yapmadı. Kimseye kızgın değilim. Başa gelecekmiş, geldi. Şimdi destekçilerin yası geçme zamanı. Bir an evvel toparlanıp kaldığımız yerden devam etmeliyiz. 

Bu tabı açtığım zaman başka bir ruh halindeydim, şimdi başka bir ruh hali. Geçen sene çok süper gitmedi. Süper gitmeyen şeyler hala devam ediyor. Yalnız süper giden şeyler de süper gitmemeye başlıyor. Tarihimin en "tekrar toparlandırmalı", "kendini iyileştirmeli" dönemine giriyorum. Sonunda yine kendimin kahramanı olacağım. Kemerimi bağlıyorum... Her şeyimizi daha iyi yapmaya... çınk (kadeh sesi)