anıtmezarı buralar

Tabii ki her güneş doğumu ve kendisini takip eden günbatımı muhteşem planlarıma otomatik ulaşmama yardımcı olmayacak bunu biliyorum. Bakınız biraz önce eve geldim, üzerimi değişip hadi bi dha çıkalım evden derkeeeeen... Mikros alışverişimi yaparken aklıma bir fikir geldi. Eve geldim hepsini yerine koydum ama aklıma gelen şeyi de bi milyon kez falan tekrarladım unutmamak için. Unutmadım da... Normalde zaten bir şey unutma alışkanlığım da yoktur ama bazen oluyor işte, böyle ani gelişen hafıza olaylarında mesela. Neyse,bir saate yakın şöyle bir adım attım gelecek hayallerime. Belki olur, belki olmaz. Ben üzerime düşeni yapıyorum. Gün sonunda vicdanın rahat uyumak süper olay çünkü.

neyse çocuklar siz de çok umursamamışsınız durumu ama baya bi taşikardi performansı sonrasında bi bakmışız, her şey yolundaymış bende. en azından bu bölümde bu böyle. aralık sonu olmasının en travmatik yanı aralık sonu olması ve otomatikman ocak başı olması. ve birinci sene ok ama ikinci senei devriyesinde garip bir gurur hissi yaşıyor olmam da müthiş tarifsiz bir his veriyor bana. netice itibariyle "açılın bunu siz yaşamadınız, ben yaşadım". biraz gururumun okşanması fena olay değil. farkındaysanız benim bıdıbıdı durum değerlendirme yapasım var çünkü önceki pazar- çarş arası nasıl deli gerildiysem sonrasında acayip bi duygusal boşalma oldu. oluyor. yenilmez gibi hissediyorum kendimi en azından karşıma yenileceğim bir şey çıkana kadar. bir şekilde bu seneyi de bitirdik diyemeyeceğim, daha bir hafta var. birkaç şey daha çiziktiririm kessin. şimdilik ciaaooo

Yine bir aralık yine bir sürü korku endişe falan filan günleri. Yarın sabah muayeneye gireceğim ve ölmemeye çalışıyorum korkudan. Çünkü son 2 seneyi ben yaşadım, başkası değil. Sabrım var mı, bilemiyorum. Umarım benim için iyi olacak. Umarım her şey yolunda kalacak. Hiçbir şey düşünmeme gerek kalmadan yarın akşamı ve sonraki akşamları yaşamak istiyorum. Öyle çok büyük olaylar değil yani... Umarım.