anıtmezarı buralar

Minimal uykulu gecelerin devamı hiç de o kadar minimal kaliteyle geçmiyor. Gözlerim şişik muhtemelen, ama uyandığımdan beri yaptığım her şeyden aşırı memnunum. Geceleri çalışmak kessinlikle doğru bir şey. Ancak bunun da götürüleri var, mesela sağlık. İkisini aynı anda yapamıyor mu insan gerçekten? Ne saçma bir denge. Bunu yazmak... Bunu yazmayı motive eden şey.... Bunu tivit olarak da atabilirdim ama orası çok kalabalık. Kabalıklara karışmak istesem bunu yapardım. Ama social distaanz işte malum... Haritalar evet... Onlardan bahsetmeye geldim buraya. Tarih dersleri sosyal bilgilerle geldi mi? Evet, dördüncü sınıf falan. Tarihlere bayıldım her zaman. Bayılmamın ya sebebi ya tetikleyicisi bir evde büyüdüm zaten. Tarih sevmek, coğrafya sevmeyi de beraberinde getiriyordu. Her neyse... kitaplarda her ne yazıyorsa canlandırdım elime aldığım kılıçla. Başıma çektiğim açık renk yastık kılıfıyla... Yeniçeri birey bey olarak cepheden cepheye koşturdum. A4 kağıtlara dünya haritaları çizdim. Sibir...

Güneş görünmeye başladı. Ama soğuk da var. Öyle evde olmak tatlı. Boş moral konuşmaları yok bu sefer. Biraz doğru düşünceyi engelliyor evde olmak. Hatta herkes için doğru düşünceyi engelliyor. Doğrudan kasıt işte sağduyu, olaylara bakış açısı falan filan... Bu yüzden aslına bakarsan herkes birbirine biraz daha dostane davranmalı. Biraz sabır (ve bir bisiklet) Hepimiz yalnız kalıyoruz, herkesin yaşamsal/olmayan ihtiyaçları var. Ama mevcut durum herkes için geçerli. Böyle bakınca daha iyi duruyor çünkü her şey. Toplum hiç umrumda değil ama durumu idare etmek umrumda.  Umarım bugünler umduğumuzdan da hızlı ve sağlıklı geçecek.