anıtmezarı buralar

Geri döndükten sonra şehre, eski şeyler tekrar etmeye başladı. Şimdi panik olmaktan son derece uzak bir şekilde, vitaminler ve harika uykularla hayata dönüş yapmaya çalışıyorum. Uykularım harika değil; zor yatıp zor kalkıyorum. Ama eskisi kadar da zor değil elbette. Bu haftasonunu sanki yermişim gibi geliyor. Sanal Market'e sardım, kitap siparişlerine teslim oldum. Her şey evime gelsin istiyorum. .Her şey şuracıkta olsun bitsin istiyorum. Bir de bu var; sen yokken ne gece ne de gündüz ne ay var ne tek bir yıldız her yer karanlık ve ıssız göremiyorum

seni ilk gördüğümde yok oldum,yalan oldum baktım gözlerine o anda talan oldum sona kalan oldum mevsimler geçerken temmuz gelir giderken çok istedim yanımda sen yoktun yıllar binler olmuş adaletin kaybolmuş o yeşil gözlerinde ben yoktum yine kayıp bir yazdı ellerim bembeyazdı  baktım gözlerine ah o anda seni yazdı sadece seni yazdı   

insanların hayatlarına, evlerine girip hiç üzerinize görev değilken bu evleri dizayn ediyorsunuz. eve bir şeyler getiriyorsunuz, evde bir şeyler değiştiriyorsunuz, her santimetre karesine adım adım evin bir parçası oluyorsunuz, sağa sola anılar serpiştiriyorsunuz sonra yallah... tüm bunlar eziyet değil, ama gereksiz şeyler... tüm bu hikayeler yaşandıktan, kahramanların hayatları gerçek anlamda bambaşka noktalara savrulduktan seneler sonra dip bucak temizlik yaparken veyahut evi taşırken bir bir toz tanesi çıkıyor evin kıyısından köşesinden. bunun adil olmadığını kabul etmek gerekir. bu tamamen kendi fikrim değil. ama içinde kessinlikle ama kessinlikle benden bir parça da olan bir düşünce. yanlış ifade etmiş de olabilirim kendimi, ama neticede burada sizin de anlayacağınız şeyler yazıyor olmam için karşılığında para almam gerekiyor. ve tekrar link uzantısına dönüp baktığımız zaman blog yazdığını göreceksiniz. işte burası da bir kişisel blog. adı üzerinde kişisel. zaten eşyalarla bağ...

Sonsuz kahvaltı, güzel makarna ve filtre kahve için birey vurabilirim.  Sevdiğim kişi ve kişilerle bu trio dahilinde uzun, ama çok uzun zamanlar geçirmeyi diliyorum. Bir de biraz yeşillik, mavilik, bisiklet... Sonra biraz gölgelik, mümkünse ağaç kaynaklı... Düşme kaygısı yaşatmayacak irtifada bir hamak... Galiba çikolatalı kakaolu şeylere de sadakatim çok yüksek. Dünyanın en basit şeyine başlamak da biraz garip, her şey ilerledikçe aydınlanıyor. Cossacks'ta 17. yy'da sabitlenmiş gibi, adam yolladıkça açılıyor sonraki levellar.  Pizza, iyi hamburger, kötü peynirler harici her bir parça için cinayet işlerim bence. 

Bazı plan projelerde geride kaldık ve evrenin hoşuna pek gitmez böyle şeyler. Yine de giderilemeyecek eksiklikler değil tüm bunlar. Netice itibariyle bir ilkbahara ihtiyacım vardı, onunlayız. Aramıza girecek olanlar yenilgilerine hazır olsun.