anıtmezarı buralar

her zaman bu böyle miydi emin değilim ama bir sürü bileşen sonunda, ben 25 yaşındayken iyi kötü okumuş kadın kökenli bireyler bir anda "haminne" diye tabir edilen davranışlar sergilemeye başladılar. mesela... 25 yaşındayken hayata geç kaldıklarına inanmaya başladılar, veya 25 yaşındayken her şey "esmeye" başladı ve üstlerine birer hırka alma ihtiyacı duydular ağustos ayının 15'inde. ve bu yaygın bir iklim paterni olmadı en azından şu ana dek. Ayrıca 25 yaşında olmanın, "günümüzün yaygın sosyal davranışlarından" olan ev ziyaretlerine katılmayı, çay içmeyi ve hatta yeni evli ziyaretlerine —EĞER HENÜZ KÜTÜĞÜ TAŞINMADIYSA— partnerle gitmeyi gerektirdiğine dair bir inanç da geliştirdiler. Hayatlarını seksenler setinde gibi yaşayan, mutlu olmamak için hissettiklerini değil gördüklerini yaşayan sepya filtre loverlar tam da ben 25 yaşındayken fabrikadan sürüldü ve acayip tuttular talihsiz bir şekilde. Yani bir önceki jenerasyonun "gözüm yeni açılıyor ama ...

ve ayrıca blogspot tarafından desteklenmektedir...  neler yapıldı?  hikayenin emekler kısmı epey önemli olduğu için burasını uzun tutuyoruz.  dışdış karakterlerin bir kısmı "özellikle" senaryoda kalmak istediklerini istediler, gereken uyumu sağladılar.  dışdış karakter olarak hesap edilmeyenlerin bir kısmı epey dışdış oldu.  yeni karakterler açıldı ve dahi "keskin olacak" şekilde senaryoya yerleştirildi.  gerekli aksiyon tandansı yakalandı ve birbiriyle ilgili görünmeyen bir sürü şeyin tek bir çubuğa sarılması holistik sevdamıza selam çaktı.  neler yapılacak?  gereken. bu kadar netiz.  

yeni sezonda son birkaç senenin çabalarını somutlaştırdık. böylece karaktere gelecekte yeni yol çizebileceğiz.  birkaç yeni karakter adayı ekledik. şimdilik yalnızca birkaç bölümde yer alacaklar. daha sonra, seyirci severse senaryo buna göre uyarlanacak. son 4-5-6 sezonda çok tutan bazı karakterleri senaryo gereği dış dış ettik. seyirci onları özleyecek ama neden artık olmayacaklarını da anlayacaklar.  yine çok tutan bir karakteri de ya birbirine bağlayacağız ya da tamamen senaryo dışına alacağız. bu da tamamen karakterin performansına bağlı ilerleyecek.  pandemi döneminde fazla sosyalleşme ihtiyacı ve olay örgüsünün azlığı, yeni ve çok sayıda karaktere neden olmuştu. maliyetleri zorlayacak hale geldi. yapımcı sıradan karakterlerin de çıkarılmasını istedi. buna uyuldu.  yeni sezon deneysel olacak çünkü şu ana kadar hep yumuşak geçişlerle ilerlenmişti.  bu sezon, bundan uzun zaman önce çok tutan ancak yüzeysel kalan bazı karakterlerin, değişmiş halleriyle karşıla...

 olimpiyatlar heyecanlandırıyor sanki "onlara" eşlik ediyormuşum gibi.  her şey yolundaymış gibiyken aklıma henüz anaokulundayken sanıyorum süperboy süpergirl sahnesi geliyor. dedem de olayı kendince anlatıyor. haziran başı olabilir. her şey olabilir. çoçiklerin ablası kayboldu ve herkes kendi hayatının sorumluluğunda. bazı eski dostlarımız geri dönmek istedi. istemedik. bazı yeni karakterler açıldı. onlara ilgi duyduk ama onların duygusallarından emin olamadık. onlar ilgi duydu biz burda nerdeyse edilgendik. 5 sene önceye kadar bomboş goygoy kaynağım aynı ama gerisi... o bile not anymore. 28 dakika reisin bile imkanları imkansız hale geldi. ki onu istedik. biraz da biz dili konuşalım. diğerinden bağımsız bundan daha fazlasını istediğim var. daha fazla. çok daha fazla. güzel dilim ve herkesin keşfetmesi gereken bir zihnim. ben bu işin başından önceki sondayım. ve bu işi olduracağım. kendimi tatmin edeceğim.  sizleri çok seviyorum ve mümkün olsa "hala" iyi yapabilsem...

öncelikli olarak bir takım olumsuz badirelerden sonra bir takım -muhatabına da ilettim- romantik badireler yaşandı geçen süre içerisinde.  bunun duygusal kazanımlarını gerçekten buraya aktaramayacağım ama tesadüfler silsilesi üzerine bunca şeyin olması biraz akıl çeldirici.  ** sonracığıma, ele geçmez istediğin... falan filan ya... bundan oldu... derinlemesine nüfuz edemedim ama edeceğim. yapacağım, olacağım ve olduracağım. yeni bir dünyanın başındayız. ** yeni bir dünyanın ilk bedelleri ödendi. gerçekten her şey harika olacak diyemiyorum ama her şey alabildiğine güzel olacak.  şu 2 ayın raporu net olarak bu ve bunlar. teşekkürler ve namaste! "open your hearth i'm coming home"

feyyaz meyyaz gibi bi 30 35 yıldır kendimi iyi hissetmiyorum. ama maskeler çok net çok iyi. her şeyden daha gerçek. şimdi dönüp, bugün en sevilmeyen ex bloggerlardan birinin 15 yıl önceki yazılarına baktığım zaman dönüşümü çok daha iyi görüyorum. yani tabii film bitmedi ve to fin yazana kadar, son topa kadar bu iş bitmeyecek ben bunu biliyorum. 

 O zaman tam randımanlı, ölmeli kalmalı, her ne vardıysa artık. Ama reel performansı sağlamalı... Uçağa binerken beklediğim gibiyim çalıyordu. İnerken hala çalıyor. Çünkü daha büyük için daha büyük bir iddiaya giriş yaptım. 10 sene önce kaçtığım bir şeydi.  Sonra bir sürü şey ve bir sürü şey. 

 her şey çok hızlı ilerlemeye başladı. bi an evvel artık 90'lı yaşlar gelmiyorsa biraz yavaşlayabilir ve demlenebilir çünkü bazı şeyler oluyor biraz güzel; tadını yaşamak isterim.bazı şeyler var durağan onlar çabuk geçsin isterim. primitif inançlar insanın içinde var. bi şeyler düzgün olunca her şey düzgün olacakmış gibi. belki öyle belki de değil. plüton oğlaktan çıkıyormuş 16 sene sonra. prime zamanlarımı böyle salak bir şeye harcamışım yani. ben diyorum bana bu evrenin 1 güzel/düzgün hayat borcu var.

Peşinden aralıklarla 2 senedir koştuğum şeyin değil; tam tersinin ama ilk denememde peşinden aralıklarla 2 senedir koştuğum şeye örnek olduğumun... Hayaller gerçekleşmekle mükellef. Uzun ömür, keyifli hayat... Amin.

 Yine de iyi yapıyoruz görevimizi sıfır gıcırtı 

 ajda kültürüm olmamasına rağmen +20 kadar ajda şarkım layklı. çünkü ajda güzel bi şeyler anlatıyor.  94 kasımı birinci sınıf çook zor uyanmak... talih şov yapıyor ve sabahçıyım. "tanrım gördüğüm rüya olsaaa" varlığım iyilik mi kötülük mü hiç bilmiyorum. her şeye rağmen çok şık zamanlardı.35 olundu ve ne olundu bilmiyorum. konfordan çıkıldı. benim hayatım verdun. hep alman tarafında görürdüm kendimi. fransızmışım. kaderin bambaşka yerindeymişim. bakış açımı değiştirmem gerekirmiş.  gerekmiş. yapıyorum. sonuna kadar. çok şık biri "motive ediyorsun yazdıklarınla" demişti bundna yıllar önce. çok şık birinin kalbi kadar güzel olsun hayatı. konu kendisi olmasa da...  ** bir de teyplerde dıpdıpdıp sesi vardı 00'larda telefon kaynaklı. 94'e ait bağzı vidyolarda bu ses varmış. telefon yooook!

Hiçbir şey olmasa bile bir şeylerin olacağını artık biliyoruz. Apaçık, somut şeylerin aksini tartışmak anlamsız.  Oklar yaydan çıktıktan sonra geri dönmüyorlar. Bazı şeylerin zevkine çoktan varıldı, bazı yolculuklar öngörülenlerden daha uzun sürdü ve bir sürü serüven yaşandı.  Şimdi görev tamamlandı. Bunu da buraya yazıyorum. Çekmek için. Günü geldiği zaman bunca beklemenin ardı gelecek. O zaman çok güzel hareketli olacak. Azıcık kaldı.

Ama şimdi düşersem ayağa kalkmak için zaman kazanmam gerekir ki altın vuruşu yapabilmem için ayakta kalmam, savaşa devam etmem gerek. her şey verdun savaşı gibi, bir takım kazanımlar olsa da hiçbir şey kalıcı olarak kazanılmış sayılmıyor ve diğer yandan kaybedilmiş gibi de durmuyor. yine de akıp giden şey hesabı eksi bakiyeye döndürüyor. güldük ve eğlendik.  "the day that you stop running is the day that you arrive" düşmemem lazım ama düşersem biliniz ki siz çoktan düşmüşsünüzdür. 

22 temmuz 07 seçimleri sonrasında kendimi İstanbul'a atmamış olsaydım son günlerde yaşananlar yaşanmayacaktı. Ve yaşandı. Sevgi, saygı ve evet bağlılık pek çok şeyi bu noktaya getirdi. Bundan sonrasını bundan sonrası belirleyecek. 

Simge'nin aşkın olayım'ı ekim ayının 2018. yılına denk geliyormuş ve hepimiz neredeyse genç bireylerdik o günlerde.  bu belirsizliğin, bu kaosun varlığı biraz iyi geliyor bana.

Şaka maka diyoruz ama yeni dönemin üzerinden de 3 sene geçti. evet 2019 "tam toparlanıyoruz, restoraston" dediğimiz bir zaman.  pandemi garip bir zamandı ve her zaman hatırlayacağız o günleri. bazı şeyleri daha çok anacağız ama özellikle yaşanmayan o şeyleri. 2001 mesela tam da o yaşanma şeysi dönemiydi. Aralık 01'de kenan doğulu'nun o albümünü dinlemediği zaman muhtemelen radyo d'de yonca lodi- büklüm büklüm...  pandemide ne dinledim hatırlamıyorum ama kendi savaşına giden sarı saçlı çoçik... üzgünüm *** ben bugün sevdiği insanın şehri -antakya- yıkılmış bir insanım. bildiğim hiçbir şey onun kalbine yetmiyor. benim de kalbime yetmiyor.  18'den sonra kendime kurduğum geyik çetesi... her biri ölü şu anda... ruhen...  akamıyorum. üzgünüm. kimseye faydam yok.

 "Bana 45 gün verin..."  Bana kaldıraç ve deadline verirseniz sizin için dünyayı oynatırım.

"bana 1,5 ay verin her şeyi anlatıcam" diyorum başkalarına. Ama önce kendime.  Bu sözü ilk söylediğim günün üzerinden 15 gün geçti. Kaldı 30. Aslında kastım aşağı yukarı 60 günmüş. Neyse ki insanların hafızası biraz şey. Farkına bile varmazlar. 

"Motivasyon kaybolduğunda disiplin hayatta tutar" Böyle bir yaz geçti. Hiç hayal edilmeyen.  https://open.spotify.com/track/1XNI1U7ozbAvTQxG8jCng2?si=NTqCYPLMQ7iwtznFHX6sEA&utm_source=copy-link

eski daha güzeldi.  son zamanlardaki gerçek bir savaştan yine sağ çıktım.  yerine yenisini koyamadığımız için eskiyi özlüyoruz.