anıtmezarı buralar

‘Öfke yangınlarından kurtulsan’ Ama ben başıma gelecekleri biliyordum. Ben bunları ayık yapamam zaten deyip, sardırmam bir şeylere... Sonracığıma daha önce yaptığım pazarlık falan. Iyi gördüm yani. Kaç kişi bunu yapabilir ki? Ben bedel ödeyeceğim şimdi müsaadenizle. 3 testten de kalmak, başarılı bir hayatın sonucunda olur. Kalbim hızlı atıyor son zamanlarda. Aslında biliyordum, hep derdim kalbim yada midem götürcek beni diye. Şimdi ciğer de girdi işin içine. Nefessiz kalmak, boğulayazmak falan habercisiydi. Bir de sıkıntı... sıkıntı... bir mucize olmadı ki, sıkıntıyı atalım. Ben de gittim dayandım alkole. Fazlasıyla dayandım, kurtulmak için. Tetiklemiş işte. Şimdi bakıcaz. Eski bi arkadaş gelicekmiş yarına, ne birlikteyken, ne sonrasında gelmemişti İzmir’e. Şimdi de, vedaya ya da, siktir lan git diyet uygula diyecek. Ikisinden biri. ’sanki yillardir uzaktayim ben ozlemlerin hep sessiz derinden ama yalanlar gorurum hala burdan bakinca su sonsuz dunyaya olsun demek de zor artik cocuk dus...

Oysa yeni uyanmıştım. Dedem son zamanlarda pek sık yaptığı şeylerden birini yaptı; oturttu karşısına, okulu, mezuniyeti ve sonrasını sordu. Ben de bildiğim kadarıyla cevapladım. Kal demedi, ama istedi. Ben de olmaz dedim. Oranın rekabetini yaşamadan ölürsem gözüm arkada kalır, tekrar gelirim. Ne olursa olsun orayı yaşamadan ölmem. Ihtiyacım var mı diye sordu. Yalan söyledim, her şey yolunda dedim. Eve ihtiyacım var mı diye sordu, aklıma tek Ozan geliyor artık İstanbul’da yanında kalınacak. Bir de Selin var, ama onun sıkıntısı benden de kötü olabilir. Ferhat, gerekirse sokakta uyuyacaksınız demişti, elinde sopası varken. Gerekirse Ferhat...

Saat 05,27. Yorgunum demek çok doğal bir söylem oldu tabi benim için. Ama bir de şöyle yapalım mı? neden yorgunum lan ben? Hep o Giritli kanı yüzünden var ya. Akdeniz anemisi, kansızlık falan bozuyor adamı. Adeta pimapen vardı hayatla armada yaklaşık 24 saat kadar. Iyi içmişiz ki ayılamadım. Bilinç olarak yerli yerinde tabi her şey de, gerisine bir şey diyemedim. Lan bi masaj yapan olmadı, bence en kötüsü bu. ‘salın hepsini üstüme gelsinler teker teker karşıma çıksınlar güçleri yeterse beni yıksınlar başım dik anlım açıkken ben bu alemde kendimi tek geçerim bu alemde kendimi tek geçerim isterlerse havalara girsinler farklıymış gibi davransınlar varsın beni hep yok saysınlar içim dışım bir oldukça bu alemde kendimi tek geçerim bu alemde kendimi tek geçerim haykırsam hiç duyan yok düşsem tek bir dostum yok ölsemde bir bakan yok bu alemde kendimi tek geçerim bu alemde kendimi tek geçerim’ insanlar tarafından şu diyaloglarla sevilmek çok eğlenceli lan; -ne kadar şirin di mi? -evet koala gi...

Şarkı güzel, eyvallah. Bloğumda dolaşarak unutamayacaksın yine de beni. Ya da muhtemelen senden bir adım önce bulunduğum yerler beni sana unutturmayacak. He, temennim unutman elbette. Unutman için her şeyi de yaptım sanıyorum. Ama bildiğim en kötü yazar olan benim, en iyi tarifini -kağıt kesiği- ya üzerine alınırsan diye vazgeçemem. Bu andan önce de kullandım, sonra da kullanmaya devam edeceğim. Acılarım dinene kadar. Ben yine de dineceklerine ihtimal vermiyorum. Senden tek isteğim, kendin ol, kendin kal. Yalan söyleme... kendine ve başkalarına. En azından ’veda etmeden gitti’ olmaması için, hoşçakal kurtçuk, elma kurtçuğu.

...varmış böyle bir yer. Akşam çok şeye ilaç olacakmış. 'Hepsini al, geriye hiçbir şey bırakma' Hem zaten rakıyı bırakmadığıma göre, alkolü de bırakmış sayılmam.

Ay oldu, alkol yüzü görebildim sonunda. Midemin vet kalbimin zayıf olduğunu sanıyorum, bakalım dayanacaklar mı bana? Esas yarın gece fena olacak ya hadi hayırlısı. Miyavlama yeteneği ! üst düzeyde. Ahah, Pi’de otururken arkadaki çift kedi arıyordu. Önceki gece de kapıcının birkaç yaşındaki kızlarıyla oynadım. Asansör 7. kattaydı yapacak bir şey yok, can sıkıntısı işte. Saçlarımı sevmem, ben hariç herkes seviyor. Sanırım pek çok talibim ! saçımı kesersem üzülür. Ego patlamasından bu kadar bu gece.

Oha çılgın yorgunum lan. Şöyle oldu; Halil Reyiz’in yareni geldi İstanbul’dan. Rica etti, eli direksiyon tutan yekpare adam olduğum için. Karşılığında Brownie İntense verdi lan eheh! Sevdim bu ticareti ben. Gerçi 2 saat kadar tahminm edilebilecek kaba yerlerim uyuştu. Hiç bana göre değil yolculuk. 196’da bile çoğunlukla ayakta durmamın sebebi de bu sanırım. Boş yer bul, otur, sonra in durakta falan. Tehey, uğraşılcak iş değil hacı. Ben de uğraşmıyorum. Neyse, herkes her yandan plan yapıyor. Ben de tüm iyi niyetlimle ‘evet gelirim diyorum.’ Esasen gönlüm zengin, yani kartımda 14 lira olması, tek olmadığım sürece sıkıntı değil muhakak ki. (nasılsa birine dayanırız, amin) allahım sen mevzuyu biliyosun, amin. Yarın gece KafePi, evet orda dayanabileceğim biri olmayacak. Sponspor arıyorum kendime esasen. Bulucaz bulucaz. Allah’ım sen cümleyi biliyosun, amin. Ertesi gün de, yine Alsancak ve tekrar Alsancak olacakmış. Gerçi bu planlı falan. Sanırım yani. Planlı olduğunu nerden mi anlıyoruz; 4 ...