anıtmezarı buralar

Sevdiğin insanları cam kavanozlara koyup saklayamıyor, cüzdanın bir gözüne sıkıştıramıyorsun. Öyle olsaydı yapılmıştı çoktan. Belki fotoğraf... O da anne ve sevgiliye ait haklar. Önemli olan dünyanın bir yerinde nefes aldıklarını bilmek. Gitmesek de, görmesek de...

Her şey değişiyor ve değişime direnmek adamı öldürüyor. Durup düşünecek zaman yok; durmak geriletir. Ama bunu sahiden yapmak gerekiyor. Bu biraz egosal bir şey de olabilir insanlar için. Olmalıdır da esasında. “Nereden geldim, nereye gidiyorum” sorusunun cevabını insan kendisinde bulmalı. Sağlıklı insanları bunu, bu şekilde yapıyor. Sağlıksız olanlar, mesela çorbayı hangi kaşığıyla içeceğini, ne zaman nefes alması ve bu nefesi ne zaman vermesi gerektiği gibi soruları sürekli tek kişiye soranlar, yine aynı kişiye soruyorlar; başkalarına. Ne varsa içeride var. Dışarısı olayın paketi zaten. Sosyal hayatın varsa süpersin, yoksa yoksun diye bir şey yok. İçinde mutlu musun, değil misin kısmı çok önemli. Ben evde takılmayı da dışarı da takılmayı da tercih ederim. Cezalandırılması zor insanlar oluyor ikisini de tercih edenler. Yaranma derdi yok, kafa rahat. Zaten yaranma derdi olan herkes başkalarını yaranmayla itham ediyor. Ben nereden geldim bu noktaya? Neden geldim? Kendim geldim, kims...

Belli bir yoğunluk var. Zorlanıyorum ama ileri gidiyorum. Her bir şey çift duruyor bu aralar. Günlerin 24 saatten fazla olmasını dilediğim zamanlardan geçiyorum bu nedenle. Son 2 yazdır güzel mayıs ayını yaşayamadım adamakıllı. Haziranı da tabi… Zaten haziran çok sıcak olur. Bu nedenle anlamı kalmaz dışarıda durmanın. Nasıl olsa yaz aylarında gittiğim hiçbir şehir serin esmez. Evde durmanın dışarıda durmaktan farkı nem/sera etkisi olur. Ve stres bitmez. Bu ülkede kadınsan da erkeksen de stresin bitmez. Birileri hep peşindedir. Şu ana kadar epey makul stres seviyesinde tutmaya çalıştım kendimi. Aksi hal, dev panik ve tüm çabaların üzerine beton dökmek anlamına gelecekti. Yine de bir sonraki seneyi ben merak ediyorum. Tüm bu çabalara değecek mi, yoksa hayatımın bir bölümünü kaybedecek miyim? Hislerim kuvvetli değildir ve daha kötüsü aynı hislerim bana işlerin yolunda gideceğini söylüyor. Bu konuda maalesef birkaç irrasyonel dayanağım haricinde hiçbir şey benim yanımda değil. ...

Bir şeyler yaz, sonra sil. Bir süredir excell ve bitirme projesi arasında geçiyor aklım. Son iki yılımdan bir şey anlamadığımı söylemem lazım. Ama yine de iyi bu yoğunluk. Sevdiğim türden.  Spordan eve geldiğim zaman 1-1,5 asatlik bi boşluk haricinde kendime ait olduğunu düşündüğüm zaman yok. Böyle bir zaman yaratmak için spora gittiğim de doğrudur. 2 sene önceki gibi düşük motivasyonla çok mutsuz olurdum. Bu sefer, o dönemin haftalık rekorlarını hemen her hafta egale edebiliyorum.  Küçük bir sürprizim oldu. Parasını verdik de oldu tabi. Vicüt değişimlerimi gözlemleyebiliyorum artık. Bana uzun süreli bir oyuncak diyebiliriz bunun adına: fitbit HR. yalan olmasın, 163$'lık fiyatıyla göz kamaştırıyor kendisi. Ama sıkı bir ürün. Öyle duruyor. Günlük giderimi gördükçe mutlu hissediyorum kendimi.  Böyle. Niye yazdım bilmiyorum.  CU.

"Gücümüze karşı yenilenler bize hasta diyorlar" Günümüz tarihi olan 2 nisandan yaklaşık 1 sene önce "seneye çok güzel olacak" derdim. Her sene daha da güzel olacak.

Yerler ve gökler şahit oldu ki, böyle bir şeye izin vermedim. Yine de vermeyeceğim. Üç söz vardı, ikisini tuttum. Bindiğim dal uğruna üçüncüsünü de gerçekleştireceğim. Adalet çok önemli çünkü. Teker teker… 

Yerler ve gökler şahidim olsun ki, öyle bir şeye izin vermeyeceğim. Atlatınca konuşuruz.