anıtmezarı buralar

10 gün falandır çok fazla kendime zaman ayıramıyorum. öyle olduğunu düşünüyorum en azından. en güvenli ve en somut mutluluk kaynağım geçen hafta evimize yeni katılan duşakabin. bi de bu yazı oldu şimdi. bi de uyku zamanları. uyku zamanları demişken iyi kahve, iyi burger, iyi pizza, iyi makarna, iyi tatlı, iyi birkaç bir şey daha şimdi hatırlayamadığım için cidden içeri girerim. biraz başım ağrıyor ve yorgunluk var. can sıkıntımız yok. ama olsa olurdu, olmama sebebi çok fazla mayamda can sıkıntısına yer olmaması.

Şu çok net ki bugünün başlangıcı bu sene. Öyle değil mi ya?

sene-i devriyesindeyiz o zamanların, iki sene önce bugün ne kadar gerginlik varsa, düne kadar son bir hafta o kadar beklemesi eğlenceli bayopsi sonuçlarına evsahipliği yaptı. bakınız, iyi bayopsiler bile insanı mutlu edebilir. biraz kesildik biçildik ama tataaa... ama asıl senei devriye olayları da, süper süper süper. böylece kontrollerimizi yılda 2ye düşürdük diyebilirim. bu gerçekten tatlı bir olay. bu güçle evimi toparlamaya başladım tekrardan. uzun zamanlardır var olan sorunlara darbe vurmaya başladım. umuyorum ki ruhsal toparlanma sürecime çok yakında evsel toparlanma da destek olacak. fiziksel olarak bazı şeyleri aşalı bin yıl kadar oldu zirağ. iyi yorgunluklardan bir üçüncüsü de elbette geleceğimi dizayn etmek. bu, haftanın her günü çalışmama neden oluyor. bu, kafamın devamlı dolu olmasını ve günlü hayatımda bazen aksamalara neden oluyor. bu, bazen dev hayalkırıklıklarına neden oluyor. ama iyi şeylerin peşinde pes etmeme kültüründen geliyorum. gelecek bugün... hadi iyi şeyle...

1,32 2020 1 ocak arada düzeltme yaptığıma göre 2020 yazmayı sadece 2019 ile karıştırmamışım acayip karıştırmışım. bunu bilerek, isteyerek yaptım ihtiyacım vardı. bu sene böyle olacak. bu sene ben, ben olmayı sökeceğim. daha çok yolum olacak ve ölüm tek gerçek sondur. Dolayısıyla o zamana kadar nihai bir son olmayacak. şimdi, malsif 15 ve 16 kapanışlarını anıyorum. tüm eksikleri oralarda arıyorum, doğrudur. çünkü buraya yazmayacağım ama o aralar başladı bu düşüş. düşüş dediğime bakmayın, tabii geçen sonunda toparlandım. iyice şova dönen bu düşüş sekansı 16-18 sonları arasında yaşandı. her neyse, bugün, şu anda çift hanelere dönüş yaptık. hep beraber evet. bunları anmak yether mi, yok yetmez. yetmeyecek. çünkü 2021 senesi için şu dakikalar başka bir hayatın parçası olacağım. biliyoru. kaderim bu. biliyorum. seneleri birleştirirsek şayet ben 16-18 sonunu kombin yaparım. 19-21 sonu da kombin olacak. çok yakışacak. korkuları, bariyerleri, barikatları, var olan düzeni bozmak için y...

Tabii ki her güneş doğumu ve kendisini takip eden günbatımı muhteşem planlarıma otomatik ulaşmama yardımcı olmayacak bunu biliyorum. Bakınız biraz önce eve geldim, üzerimi değişip hadi bi dha çıkalım evden derkeeeeen... Mikros alışverişimi yaparken aklıma bir fikir geldi. Eve geldim hepsini yerine koydum ama aklıma gelen şeyi de bi milyon kez falan tekrarladım unutmamak için. Unutmadım da... Normalde zaten bir şey unutma alışkanlığım da yoktur ama bazen oluyor işte, böyle ani gelişen hafıza olaylarında mesela. Neyse,bir saate yakın şöyle bir adım attım gelecek hayallerime. Belki olur, belki olmaz. Ben üzerime düşeni yapıyorum. Gün sonunda vicdanın rahat uyumak süper olay çünkü.

neyse çocuklar siz de çok umursamamışsınız durumu ama baya bi taşikardi performansı sonrasında bi bakmışız, her şey yolundaymış bende. en azından bu bölümde bu böyle. aralık sonu olmasının en travmatik yanı aralık sonu olması ve otomatikman ocak başı olması. ve birinci sene ok ama ikinci senei devriyesinde garip bir gurur hissi yaşıyor olmam da müthiş tarifsiz bir his veriyor bana. netice itibariyle "açılın bunu siz yaşamadınız, ben yaşadım". biraz gururumun okşanması fena olay değil. farkındaysanız benim bıdıbıdı durum değerlendirme yapasım var çünkü önceki pazar- çarş arası nasıl deli gerildiysem sonrasında acayip bi duygusal boşalma oldu. oluyor. yenilmez gibi hissediyorum kendimi en azından karşıma yenileceğim bir şey çıkana kadar. bir şekilde bu seneyi de bitirdik diyemeyeceğim, daha bir hafta var. birkaç şey daha çiziktiririm kessin. şimdilik ciaaooo

Yine bir aralık yine bir sürü korku endişe falan filan günleri. Yarın sabah muayeneye gireceğim ve ölmemeye çalışıyorum korkudan. Çünkü son 2 seneyi ben yaşadım, başkası değil. Sabrım var mı, bilemiyorum. Umarım benim için iyi olacak. Umarım her şey yolunda kalacak. Hiçbir şey düşünmeme gerek kalmadan yarın akşamı ve sonraki akşamları yaşamak istiyorum. Öyle çok büyük olaylar değil yani... Umarım.