Bir dal

Aşağıya kişisel notlarımdan birini bırakıyorum. Bu da size güzellik olsun...

"...

Yarını düşünerek yaşamak anlamsızlığı üzerine kendimi daha çok geliştirmem gerekiyor, farkındayım. Bu süreç tam olarak bir mola olarak değerlendirilemez çünkü mola, ara vermektir. Ara verdiğim şey sosyal hayat oldu. Sosyal hayatla ilgili endişem yoktu. Daha ziyade kendi düşüncelerimle ilgili endişelerim vardı. Evet, bir takım eleştirileri almakta haklıydı insanlar. Ben Sılayı bile yer yer haklı buluyorum; buna karşın benim de haklı olduğum devasa –kafasından büyük- bol konularım var. Netice itibariyle son dönemde bir Yunanca, bir de kodlama konusu var üzerine çalışmak istediğim. Bu yönde şekillendi. Mola değil dedim, hayattan geri kalmadım dedim. Mesela 6 ay gezseydim inanınız daha çok molayı hakkederdi bu süre. Netice itibariyle planlamamı yaptım. Biraz biraz başlayacağım. Grek kültürü zaten neredeyse benden sorulur, ama dili önemli ve dilini almak için minimal başlangıçların planı elimde var. Bunun yanı sıra, madem gelecek kodlama. Neden bunu bilmeyelim? Peki madem kod işi yapan “gidebiliyor”, neden bu işe girmeyelim? Kolay değil ve ben öğrendim bitti diyemeyeceğim bir konudan bahsediyoruz. Kabul ediyorum. İçine düşeceğim şey beni yutacak. Bu benim sorunum. Bununla başa çıkacağım. Bununla başa çıkmayı öğreneceğim. Mutlu olmanın yolunu ararken, parça parça olmayı seçen ben değil miydim? Yavaş yavaş parçalanacağım, günlük işlerim var. Ben varım. Bir sürü şey var. Gecelerim var ama. Gündüzlerim de olacak şüphesiz. Önümde bol plansız bir zaman var..."

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gidiyorum

Anlattım ben bu durumu geçen hafta. Aksiyon alma günleri geliyor sanırım. 31 temmuz 2012'den beri bulunduğum yerden, oldukça büyük bedeller ödeyerek ayrılma eşiğindeyim. İlk geldiğim günden bugüne tanrım bir hayat nasıl değişti öyle. Ben o ben asla değilim. Saçlarımı kestirme sebebim olan o taşınma günü nemi, sanıyorum kadıköyün yerel takımının Avrupa maçının sesiyle uyumam... Odamın penceresinden uzaklara öyle daldığım o an. .. hiçbirinde 8 seneyi burada geçireceğimi ummuyordum. Acayip şeyler oldu kalbimle aklımla binlerce müsabakaya çıktığım zamanlar oldu. 20ler burada geldi ve geçti ve gitti... Hayatta kalmak için gidiyorum... Hem hayat harekettedir
Devamı

Dönecek ev bulamıyorum

Bazı beklentilerin vadesi çok uzun sürdü ve evet beklentilerin karşılığını alamadım, alamadık. Oysa dünya gerçeklerin tam tersinin yaşanması gerektiğini haykırıyordu. Olmadı. Bu konu da fazla taze, hassas bir konu haline geldi. Burası bir evse, evden bu şekilde uzaklaşmayı hiç hesaplamazdım. Bu evden bir çıkış yolu hesaplıyordum kendim için elbette. Ama kendi koşullarımla, eksik hiçbir şey bırakmadan, dostane ve evden ayrılır gibi... Umarım bu böyle olur. Çoğunlukla böyle zamanlarda benim fikrim evrenin gerçekliğine hiç uymaz. Oysa böyle zamanlarda evrenciğim de biraz "bu eril kökenli birey ne anlatıyor acaba ya?... Aslında fena da konuşmuyormuş" demeli, diyebilmeli. Yarın bu konuyla ilgili bir update getirmem buraya. Ama canlar sıkkın, kayda geçsin. Geçen haftalar çok hızlı geçti. Pıtır pıtır her şeyi anlatmak yine yapmayacağım bir şey ama ilerleyelim hızlıca, gecem gündüzüme karıştı bir süre. Belki hala öyle olmalıydı ama bazı motivasyonlar kırıldı. Bir ara konfor alanıma...
Devamı

Hapşırıklar ve hoşçakal

Tavanlardan briketleri söküyorum, sonra buraya gelip backup planlarım için çaba sarfediyorum. Tabii tozdan burnum akıyor, hapş hapş falan sesleri... Bir süre burada olmayabilirim. Bu son olabilir. Bu hafta zaten kapalıyız yeteri kadar. Sonra bir uyuycam, ölüm uykusu olacak ölüm.
Devamı