Acıyı göz ardı etme yeteneği

aslında farklı şeyler, yeni ve mümkünse bembeyaz sayfalardan bahsetmek istiyordum ama kafamı da toplayamıyordum. aslında toplanacak boşlukta da değilim. odanın bok gibi havasının burnumu mahvetmesi ve gerçek bir yoğunluk kombinlenince... neyse...

demem o ki, nasıl bu saçma acıları çekebildiğinizi düşünüyorsunuz? bizden önceki neslin rezil arabesk kültürü, bizim jenerasyonun "biz çok acı çekiyoruz" tribi, bizden sonrakilerin de leş yıkık edebiyatı nedeniyle gerçek acıları konuşamıyoruz.

çocuk esirgemeye gidin gerçek hüznü görmek için. onkoloji bölümlerini ziyaret edin acıyla yüzleşmek için. ölümü solumak için mezarlığa değil, acillere gidin.

yeter ki yapaylıkla uğraştırmayın beni.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gidiyorum

Dönecek ev bulamıyorum

Hapşırıklar ve hoşçakal