Sonrasında hayatta kalma el rehberi/kalbine iyi bak

Bu seri, kişisel gelişim salaklığına doğru ilerliyormuş gibi geliyor bana ama hadi hayırlısı... Geçen sene bugünü unutma lüksüm yok. Bakınız neler yazılmış... https://yigitalper.blogspot.com/2018/05/karanlk.html

Her uzun ve karanlık gecenin bir gün doğumu oluyor. O günlerde de bunu biliyordum. Bildiğim için hayalet uzuv sendromumu her ne halde olursam olayım, ne pahasına olursun olsun yok etmem gerekiyordu. Alışkanlıkların, duyguların, umutların arkasından el sallamak pek kolay değil belki ama, aslında zaten orada olmayan şeyin yokluğunu kabul etmek ve konu hakkında müdahale etmek de tüm zorluklara rağmen epey başarılı bir olay.

Üzerinden epey zaman geçti, iyileştim. Ruhsal ve fiziksel olarak iyileştim. İyileşmek eskisi gibi olmak mıdır bunu bilemiyorum. Eskisinden daha iyi olmak, sanki zamanın doğasına daha uygun görünüyor. O hep bahsettiğim bayrak açıldı. Hayat hep devam ediyordu. Benimle de devam etsin...

Çok fazla geçmiş referansıyla yazıyorum ve bunun bilincindeyim. Geçmişle yaşamak "haha" benim için uygun olmayan bir şey. O günlerime saygıyla bir ağıt olarak görelim tüm yazılanları.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gidiyorum

Anlattım ben bu durumu geçen hafta. Aksiyon alma günleri geliyor sanırım. 31 temmuz 2012'den beri bulunduğum yerden, oldukça büyük bedeller ödeyerek ayrılma eşiğindeyim. İlk geldiğim günden bugüne tanrım bir hayat nasıl değişti öyle. Ben o ben asla değilim. Saçlarımı kestirme sebebim olan o taşınma günü nemi, sanıyorum kadıköyün yerel takımının Avrupa maçının sesiyle uyumam... Odamın penceresinden uzaklara öyle daldığım o an. .. hiçbirinde 8 seneyi burada geçireceğimi ummuyordum. Acayip şeyler oldu kalbimle aklımla binlerce müsabakaya çıktığım zamanlar oldu. 20ler burada geldi ve geçti ve gitti... Hayatta kalmak için gidiyorum... Hem hayat harekettedir
Devamı

Dönecek ev bulamıyorum

Bazı beklentilerin vadesi çok uzun sürdü ve evet beklentilerin karşılığını alamadım, alamadık. Oysa dünya gerçeklerin tam tersinin yaşanması gerektiğini haykırıyordu. Olmadı. Bu konu da fazla taze, hassas bir konu haline geldi. Burası bir evse, evden bu şekilde uzaklaşmayı hiç hesaplamazdım. Bu evden bir çıkış yolu hesaplıyordum kendim için elbette. Ama kendi koşullarımla, eksik hiçbir şey bırakmadan, dostane ve evden ayrılır gibi... Umarım bu böyle olur. Çoğunlukla böyle zamanlarda benim fikrim evrenin gerçekliğine hiç uymaz. Oysa böyle zamanlarda evrenciğim de biraz "bu eril kökenli birey ne anlatıyor acaba ya?... Aslında fena da konuşmuyormuş" demeli, diyebilmeli. Yarın bu konuyla ilgili bir update getirmem buraya. Ama canlar sıkkın, kayda geçsin. Geçen haftalar çok hızlı geçti. Pıtır pıtır her şeyi anlatmak yine yapmayacağım bir şey ama ilerleyelim hızlıca, gecem gündüzüme karıştı bir süre. Belki hala öyle olmalıydı ama bazı motivasyonlar kırıldı. Bir ara konfor alanıma...
Devamı

Hapşırıklar ve hoşçakal

Tavanlardan briketleri söküyorum, sonra buraya gelip backup planlarım için çaba sarfediyorum. Tabii tozdan burnum akıyor, hapş hapş falan sesleri... Bir süre burada olmayabilirim. Bu son olabilir. Bu hafta zaten kapalıyız yeteri kadar. Sonra bir uyuycam, ölüm uykusu olacak ölüm.
Devamı