Yol boyunca olanlar

ya da müttefikler & düşmanlar

Hikaye çağırdığında ve biz de bu çağrıya kulak verdiğimiz zaman genelde bir bar sahnesi olur ama olmasına da gerek yok, tüm düşmanlarımızı ve müttefiklerimizi burada buluruz. Bar olmaz, yol olur. Bence her yolculuk Kansaslı Dorothy'nin yürüdüğü yollar üzerinden ilerliyor. Bir yol seçiyor, burada dostlarımızla düşmanlarımızla tanışıyor, dostlarımızı bazen kaybediyor, düşmanlarımızı yendiğimiz zaman da kahraman oluyoruz. Dün fiziksel olarak da yol arkadaşım olan yeni yol arkadaşımı kaybettim.

Olaylar, örüntülerden ibaret hayat. Her şey birkaç hafta içerisinde oldu. Oluyor. Bugün, o gün. Ev aramak bittikten sonra ev düzme kısımları geliyor. Bunların her biri bir örüntü. Ev düzdükten sonra ilk faturalar, sonra ilk mevsim değişiklikleri... İlk yağmurlar, ilk kar... İlk... Biliyorsunuz... Bu işler böyle...

İnsan nefes almak istiyor ama bu hareket de hayatı çekilebilir kılıyor belki de. Bu da bir başka bölümün konusu zaten...

Yorumlar

  1. kedikedikedi28 Şubat 2020 19:19

    hey. umarım iyisindir.
    yol arkadaşı kayıpları, benim için fazlasıyla sancılı süreçlere eş değer. dorothy, somewhere over the rainbow derken haklı mı bilmiyorum. görücez. bu da başka bi bölümün konusu zaten.
    umarım olaylar ve örüntüler seni fazla sarsmaz ve iyi olursun.
    biz, okuyucuların buradayız.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yalper28 Şubat 2020 20:54

      Biraz varoluş sancıları yaşıyorum galiba rosiii. Bunu yaşamak için fazla geç kaldım galiba hahaha ama altından kalacağıma inanıyorum. Sonuçta ne yapıyoruz? Mutsuz olduğumuz zaman mutsuz olmayı bırakıyoruz 🤷🏻‍♂️

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gidiyorum

Anlattım ben bu durumu geçen hafta. Aksiyon alma günleri geliyor sanırım. 31 temmuz 2012'den beri bulunduğum yerden, oldukça büyük bedeller ödeyerek ayrılma eşiğindeyim. İlk geldiğim günden bugüne tanrım bir hayat nasıl değişti öyle. Ben o ben asla değilim. Saçlarımı kestirme sebebim olan o taşınma günü nemi, sanıyorum kadıköyün yerel takımının Avrupa maçının sesiyle uyumam... Odamın penceresinden uzaklara öyle daldığım o an. .. hiçbirinde 8 seneyi burada geçireceğimi ummuyordum. Acayip şeyler oldu kalbimle aklımla binlerce müsabakaya çıktığım zamanlar oldu. 20ler burada geldi ve geçti ve gitti... Hayatta kalmak için gidiyorum... Hem hayat harekettedir
Devamı

Dönecek ev bulamıyorum

Bazı beklentilerin vadesi çok uzun sürdü ve evet beklentilerin karşılığını alamadım, alamadık. Oysa dünya gerçeklerin tam tersinin yaşanması gerektiğini haykırıyordu. Olmadı. Bu konu da fazla taze, hassas bir konu haline geldi. Burası bir evse, evden bu şekilde uzaklaşmayı hiç hesaplamazdım. Bu evden bir çıkış yolu hesaplıyordum kendim için elbette. Ama kendi koşullarımla, eksik hiçbir şey bırakmadan, dostane ve evden ayrılır gibi... Umarım bu böyle olur. Çoğunlukla böyle zamanlarda benim fikrim evrenin gerçekliğine hiç uymaz. Oysa böyle zamanlarda evrenciğim de biraz "bu eril kökenli birey ne anlatıyor acaba ya?... Aslında fena da konuşmuyormuş" demeli, diyebilmeli. Yarın bu konuyla ilgili bir update getirmem buraya. Ama canlar sıkkın, kayda geçsin. Geçen haftalar çok hızlı geçti. Pıtır pıtır her şeyi anlatmak yine yapmayacağım bir şey ama ilerleyelim hızlıca, gecem gündüzüme karıştı bir süre. Belki hala öyle olmalıydı ama bazı motivasyonlar kırıldı. Bir ara konfor alanıma...
Devamı

Hapşırıklar ve hoşçakal

Tavanlardan briketleri söküyorum, sonra buraya gelip backup planlarım için çaba sarfediyorum. Tabii tozdan burnum akıyor, hapş hapş falan sesleri... Bir süre burada olmayabilirim. Bu son olabilir. Bu hafta zaten kapalıyız yeteri kadar. Sonra bir uyuycam, ölüm uykusu olacak ölüm.
Devamı