anıtmezarı buralar

aktif olarak kullandığım günler ocak 2013'e ait. üzerinden bir dünya sene geçti.tekrar dinleme ihtiyacı asla bitmiyor ara versem bile. eylüller canım temmuza benzer vadayı çağrıştırır. 2013 bu değildi. belki buydu bilemem ama bana öncekikle 2000 senesini hatırlatır bu şarkı; "for all the things that you given me will always stay broken,but i'll never throw them away" bu ölümü yaşayamam sonsuza dek tabii ki. ama 2013 de bi o kadar kaostu. o günlerde 2010 yılını anlamaya çalışıyordum oysa haha. ama umarım bir şeyler olur. çünkkü hayat şu anda ring otobüsünde takılmış ya da çamura takılmış gibi...

bu benim bugımı buldu. bulduğundan da haberdar değil muhtemelen.  görmediğim zaman sorun yok. o konuda kendimi müthiş eğittim. pavlov'un köpeğiyim.  gördüğüm zaman hop, her şey kayıp gidiyo o tarafa doğru. 

Geçen yine motorda, eve dönüyoruz. Marvel'ı sever misin diye sordu. Deadpool'un köpeğiyiz diyemedim. Verilecek en aptalca cevabı verdim. Onu da buraya yazmıcam tabii.

Herhangi birileri baskı, kahır, şahsi sınırlama yapıyor ve bu durum mutsuz kılıyorsa, pazarlık gücünüz her şeydir. Tüm dünya ile savaşıp enerjini boşa harcamaya hiiç gerek yok. Alırsın karşı tarafı, kozunu oynarsın, dönüştürürsün, kendin gibi yaparsın. Hiiç strese gerek yok. ps. Naber astrologlar? Anca bu hafta sakinledik. Bok yediniz inş. amen.

Temmuz müthiş bir heyecanla başladı. Oysa burcum için çoğu astrolog "booş bir temmuz ayı" tanımlamasını yapıyordu. Bok yesinler. İlk günden şu ana dek her şey dev bir karambol oldu. Bir haftadır yorgun kalkıyorum. Tabii bu benim hayatımı yaşayanlar için büyük endişe kaynağı. Kendimi deneyeceğim şimdi. Bence her şey yolunda ama havalar bok gibi. Dolayısıyla böyle küçük bir yorgunluk sorunum var. Ayrıca önceki iki hafta, özellikle önceki hafta baya hareketli geçti. Belki ve muhtemelen konu bununla alakalıdır.

Yiğit Alper, dün akşam saatlerinde aniden girdiği depresyon sonucu hayatını kaybetmiştir. Sevenlerine duyurulur.

Bu seri, kişisel gelişim salaklığına doğru ilerliyormuş gibi geliyor bana ama hadi hayırlısı... Geçen sene bugünü unutma lüksüm yok. Bakınız neler yazılmış...  https://yigitalper.blogspot.com/2018/05/karanlk.html Her uzun ve karanlık gecenin bir gün doğumu oluyor. O günlerde de bunu biliyordum. Bildiğim için hayalet uzuv sendromumu her ne halde olursam olayım, ne pahasına olursun olsun yok etmem gerekiyordu. Alışkanlıkların, duyguların, umutların arkasından el sallamak pek kolay değil belki ama, aslında zaten orada olmayan şeyin yokluğunu kabul etmek ve konu hakkında müdahale etmek de tüm zorluklara rağmen epey başarılı bir olay. Üzerinden epey zaman geçti, iyileştim. Ruhsal ve fiziksel olarak iyileştim. İyileşmek eskisi gibi olmak mıdır bunu bilemiyorum. Eskisinden daha iyi olmak, sanki zamanın doğasına daha uygun görünüyor. O hep bahsettiğim bayrak açıldı. Hayat hep devam ediyordu. Benimle de devam etsin... Çok fazla geçmiş referansıyla yazıyorum ve bunun bilincindeyim. Geç...