anıtmezarı buralar

Uğultuları duyuyorum, çok beklenti var.  Fermuarını kapatıyorum bavulumun. Sesler durmuyor, düşer gibi oluyor tekrar yükseliyor. En alt tonu bile sağır ediyor. Sırt çantamı kapatıyorum.  Zincirlerin seslerini duyuyorum, kuru toprak çıldırıyor tutuklular adımlanırken.   Sesler pes etmiyor. Ve diyorlar ki, burası öyle bir yer... O gol gelecek.  İnanmayan taraftar için kapı hemen şurada. 

Kazadan sonraki -kaza denirse- 1.5 günü bilincim kapalı geçirmişim. Kendime geldiğim zaman darbe kaynaklı vuruklar ve irili ufaklı çiziklerin haricinde her şey yolunda gibiydi. Başımı kaldırıp nerde olduğumu... Ya da daha korkuncu nerde olmadığımı anlayıncaya kadar... Çalışmayan motor... Telsiz... Sistemler... Daha bir sürü şey. Metal bir kutu ve kablolar yığını içinde kalakaldığıma ikna olmam, dürüst olmam gerekirse hala tam olarak mümkün olmadı. Bir daha tanıdığım kimseye erişemeyeceğim. Tam emin değilim ama kendi takvimime göre 40 gündür buradayım. Burada günler daha kısa sürüyor. Ortalama 20 saat kadar. Enkazı? evet enkaz demek daha uygun olur, terketmeye karar vermem kendimi biraz daha iyi hissetmeye başlamamla beraber oldu. Sık ve yüksek-bu nasıl olabilir bilemiyorum- ağaçların arasında kendime yürüyecek bir yol ve zirvesine çıkarak etrafı keşfedebileceğim bir tepelik aramaya koyuldum. Beslenme... Bu oldukça zor oldu. Bu yolculuğun en zor kısmı araçtan uzaklaştıkça lojistik yö...

Boing boing Kara Şahin'den yanıt alamıyorum... Tekrarlıyorum Kara Şahin'den yanıt alamıyorum. Kara Şahin radarda da görünmüyor.  Düştü mü? Düştü efendim.  Teyit edebilir misiniz?  Hemen efendim... Radarda görünmediği bilgisini teyit edebilirim.  Şimdi ne yapacağız ya?  Geçmişi değiştiremeyiz ama gelecek bizim elimizde.  Peki Kara Şahin ne yapacak? Unut onu. O düştü.  *** Radar sistemleri çalışmıyor 10 Telsizler de 9 Durumumuzu bildiremiyoruz 8 Kendi başımıza kaldık efendim 7 Bunun ne olduğunu biliyoruz değil mi? 6 Evet.  5  Seninle çalışmak bir onurdu.  4 O onur bana ait efendim.  3  Son bir kez wr içmek isterdim komutanım. Şu her zaman gittigimiz barda. Ordaki garsonlardan biriyle görüşüyorduk. Kendi elleriyle hazırlardı. Bir kez olsun ona hislerimi söyleyemedim. O da söylemedi. Bakışlarından anlıyordum gerçi ya... Son kez ona söylemek isterdim.  2  Anlıyorum asker. Bunlar için çok geç. Kader bu asker... Sıkı tutun ş...

Süper kahramanların güç sergilediği o dönemlerin sonuna geldik. Bana kalırsa bundan sonra her şey ruhumuzdan ibaret. Elbette güç epey önemli ama mesela ben olsam temas eder, işleri düzenler sonra vınn yapardım. Bu sahneme en uygun vizyon, bir süper kahramandan gelmiyor; batıya doğru atını süren Red Kit dostumuz. Her bölüm sonunda atını batıya sürerek Hindistan'ı keşfedebilitesi olan dostumuz.  Maalesef döneminde o keşifler yapılmıştı.  ** Bir takım yol kazaları, istenmeyen ertelemeler vs vs olmasa daha şık bir dönem geçerdi. Ama her şey kontrol dışı. Beklemekle ilgili sorunum olmasa da beklemenin sıkıcılığını yaşıyorum buna da şüphe yok.  Bir şeyleri yoluna koyup o star wars kutlamaları sırasında ortadan kaybolmayı dilerdim. Dilerim. Belki yanıma birkaç kişi alıp kaybolunan yerde zaferimiz kutlanırdı. "Hepsini bulucam  Bir bir Yerine koyucam  Bir bir"

Özlüyorum. Bunu biliyorum. İyi bir dönemdik. Bunu da biliyorum. Şans bizimle olsun. Şimdiye dek olmayanlarla da olsun.  Önünü görmek insana bahşedilen en büyük hediye. 

Ya da tamamen patinaj. Artistik değil. Çünkü hoş değil. Yılları paket halinde bir araya getirirken ve son birkaç sene bazı şeyleri oldurma, iyileştirme, tanzim etme ve pazara tekrar dönme senesi olmalıyken olaylar ve duygular hemen devreye giriyor ve en vahşi şekillerde olması beklenen şeyleri darp ediyor.  Beklediğim birden fazla şey var. Birden fazla şeyin olması için x'ten fazla ihtimal var ve olabilecek en olmayacak şeyler oluyor önümde ve her şey vr teknolojisiyle donatılmış üstelik. Elimi uzatınca elimi de görüyorum. Uzanıyorum. Ama aa bi bakıyorum böyle bir şey yok. O zaman durup beynimi check ediyorum. Ben mi yanlış anlıyorum beynim kumpas mı kurmuş kendisine? Bütünü parça olarak alıyorum sorun yok. Filin burnu kulağı dişi vs vs hepsi yerinde. Ama bütüne bakınca koduumun fili semender olarak "selaam" diyor. Belki bende bir şey vardır ve döngüyü kıramayacağımdır. Belki de tuvalet fırçası or yalper bey seçeneklerinden fırça olmayan ihtimali seçmişimdir bu hayatıma b...

Uyku dirliği bozuldu ki en güçlü yanım bu olmadı hiçbir zaman.  Böyle günlerde, öncesindeki böyle günlerde hayat kilitleniyor. Akmıyor. Nefes almak bile zulm haline gelmeye başlıyor. Köprünün diğer yakasını görüp köprüden geçememek gibi.  Yine de bazı hayallerim var bazı motivasyonlarım. Minimal dokunuşlardan maksimal fayda beklentilerim. Bunlar şimdilik idare etmeme yardımcı oluyor.  Diğer taraftan hayatın ekstrem kırılganlığı "hi" bile diyor. Bunun için gözyaşı dökmeye değmez. Zafere en uzak an kupayı kaldırdıktan sonra soyunma odasına yöneldiğin an. Biz fırsatı bulunca gol olup yağalım en iyisi.