Flashback

İmzayı attık Rosiii. Kutlayabilir miyiz emin değilim. Bunu yazan kişi de ben değilim. Ben çünkü kötü hissettiğim zaman kötü hissetmeyi bırakan biriyim. Yani bu konuda bir sorun yaşamamam gerekiyor. Ama nedense iyi hissetmiyorum. Flasbackler başlığı atmama rağmen geçmişe dair daha az şey yazmak istiyorum.

Şubat normalin ötesinde geçti. Şubat çok acayip geçti. Şubatta üzerimden bir şeyler geçti. Silindir mesela. Her şey o kadar inanılmaz hızlı yaşandı ki, sonu iyi bile olsa şey gibi hissediyorum, Morpheus'un Neo'yu beyaz odaya alması sonucu asıl arkadaşın midesinin bulanması gibi bir durum yaşanıyor. Kendimi ifade konusunda yeterli hissetmiyorum kendimi. Ben ki sonsuza dek konuşabilirim. Ama bugün biraz çaresiz hissediyorum. Pazarlıkta yetersiz hissediyorum mesela. Oysa evim çok güzel. Cuma akşamı saat 6-7.30 arası evimde dolaştım. Asimetrik her duvarına hikaye yazdık. Çünkü hikayeleştirmek süperdir bir şeyleri. Ben böyle çalışırım. Bana olay anlatmayın hikaye anlatın. Ama bak ben bugünlerde ne haldeyim. Şimdi yarın gönülbağım olduğunu düşündüğüm evsahibimle görüşeceğim. Konuşacağım. Keşke başka bir yerden ev satın alsaydı. mesela yeni taşındığım evi. Almadı. Olsun. Olsun derken...

Ah bazen Spoti bana Rock'nRolla şarkıları açıyor. Eskiden var olan dostlarımla cuma cumartesi gecelerimi arpaya boğduğum geceler... Neyss tüm bunların üzerinden seneler geçti. Çok seneler geçti. 3 sene geçti.

Her neyse, ev çok iyi. Asimetrik duvarlarına rağmen baya iyi. Mavi karta başvurmam lazım. Çünkü lazım oldu. Her şey çok değişecek bu süreçte. Bazen İzmir'e taşınmayı çok düşündüm. Ama hayatta kalmak en büyük meziyetse, hayatta hala kalabilirim. Yarına ne kalır? Yarına kalabilecek bir şey göremiyorum. Yarını düşünmeye meyilli miyim? Yo hayır. Belki Belki evet. Bitirmemek istiyordum. Ama o theme müziği o kadar benden bi hale geldi ki, Ekim 2018 falan tüm bunlar... Benim bir şeyi tek başıma izlemem biraz uzun sürüyor. Ben az önce bitirdim. Ama endişe etmeyelim sevdiğimiz her şey bizimle geliyor.

Neyse, geçen sene... 1.5 sene öncesinden bahsediyorum. Hep izlicem dediğim bi şey vardı. Bojack çok acayip bir şey oldu hayatımda. O bile bitti. Az önce kabul ettim. Ben bazen (bunları sonsuza dek düşünmüyorum ama önemiydi benim için. 4 sezonu 6 ayda bitirmişim gibi geliyor çünkü) bunu tüm bir geçen sene olarak kodluyorum. Kahvaltı yaparken de az izlemedim. Güne güzel başlamalı...

Bir gün bir dizi yazarsam ana karakteri son bölüm göstermem. Özleyin.

Bazen hepimiz düşüyoruz. Ben düşmem. Ama biraz sendeledim. Ya şubat vurdu beni, 4 yılda 1 malum. Ya da başka garip şeyler oldu. Göreceğiz devamını. Devamını yazarım. Ofiste fırsat bulursam yazarım. Belki yazmam. Sonuçta insanlar telefondan telefona erişebiliyor. Merak eden yazar canım.

Buraya 2012 bidibidi etmeyi bilirdim. Ama bugün neyi bilip bilmediğimden emin değilim. Tek dileğim daha iyi olabilmesi  bir şeylerin. En azından kişisel bağlamda. 

Neyss yarın L koltuk bakma günü. Yarın dediğim de işte... Umarım her şey güzel olacak.

Ps. Eğer 5 sezonluk bir şey olsaydı. Bunun sonu geldi derdim. Bunu belki anlatırım bilemiyorum. Bu yaz takım giymem gereken bir yaz. Evet böyle. Çünkü giymem gereken biri evleniyor bu yaz. Hepimiz o serseriliği bırakıyoruz. Hepimiz insan gibi giyiniyoruz. Finalimizi güzel yapalım.