Make Yalper Bey “eh işte” again


İlk cümlem, bu salak bloğun salak tasarımı nedeniyle nasıl login olacağımı bulamadığım için kayboldu. Ama ikinci cümlem de şeydi… Her neyse, görüyorsun az önce uyandım ve uyumadan önce sonunda kutlu haberler alabildim. Kutlu haberlerimi almam da oldukça zamanımı aldı. Evrenin… yo varsa dark evrenin son dakika kurşunları bambambam geldi üstüme. Ben de Kastamonulu Speedy gibi defans yaptım; Elime geçeni fırlattım. 

Netice itibariyle dünyada bir sürü kötü bir şeyler olurken ve bu kötülük dalgasının son halkası da benim son dönem çektiğim stresken kendisine “tek” dedirten –kim olduğunu bilirsin sen- hiç müdahale etmedi sürece. Tıpkı öncekilerde olduğu gibi… İsim verip rencide etmek istemiyorum ama Allahçım sen orda hakem göreviyle mi bulunuyorsun? Neden ihtiyaç sahiplerine hayatı kolaylaştırmıyorsun 6 ay ödememeli? Ne bu gevşeklik ben anlamıyorum. Senin yüzünden insanlar Greklerin bile az kullandığı tanrılara yüzlerini dönüyorlar. Ondan sonra ooo kıyamet… ooo tufan. Hocam yapmaz mı insanlar öyle şeyler, yani şimdi belli bir özkütlen vardır kabul ederim ama bi de bizim yerimize koy kendini… İnsanlar artık tehditlerle uğraşmak istemiyor. Bak şu tivit olayı gibi; diyelim karşımıza aldın hepimizi mahşer gününde binbir azar çekiyorsun. Aradan biri çıkar “yaratmasaydın o zaman” der mahcup olursun. Olma diye diyorum. Kalabalığız da baya… Gülünce susturmak zaman ister… 

Böyleyken böyle işte… 

Birkaç durum var, bunları son günlerde pek sık temenni ettim. To do listine lütfen göz at. Noel’de görüşürüz, istediğim bisikleti kapımda bulamazsam, bisiklet çalarım. 

Buraya bir de gözden düşmüş süper kahraman gibi hissediyorum kendimi yazasım var ama inanın çocuklar önceliklerimiz var.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gidiyorum

Anlattım ben bu durumu geçen hafta. Aksiyon alma günleri geliyor sanırım. 31 temmuz 2012'den beri bulunduğum yerden, oldukça büyük bedeller ödeyerek ayrılma eşiğindeyim. İlk geldiğim günden bugüne tanrım bir hayat nasıl değişti öyle. Ben o ben asla değilim. Saçlarımı kestirme sebebim olan o taşınma günü nemi, sanıyorum kadıköyün yerel takımının Avrupa maçının sesiyle uyumam... Odamın penceresinden uzaklara öyle daldığım o an. .. hiçbirinde 8 seneyi burada geçireceğimi ummuyordum. Acayip şeyler oldu kalbimle aklımla binlerce müsabakaya çıktığım zamanlar oldu. 20ler burada geldi ve geçti ve gitti... Hayatta kalmak için gidiyorum... Hem hayat harekettedir
Devamı

Dönecek ev bulamıyorum

Bazı beklentilerin vadesi çok uzun sürdü ve evet beklentilerin karşılığını alamadım, alamadık. Oysa dünya gerçeklerin tam tersinin yaşanması gerektiğini haykırıyordu. Olmadı. Bu konu da fazla taze, hassas bir konu haline geldi. Burası bir evse, evden bu şekilde uzaklaşmayı hiç hesaplamazdım. Bu evden bir çıkış yolu hesaplıyordum kendim için elbette. Ama kendi koşullarımla, eksik hiçbir şey bırakmadan, dostane ve evden ayrılır gibi... Umarım bu böyle olur. Çoğunlukla böyle zamanlarda benim fikrim evrenin gerçekliğine hiç uymaz. Oysa böyle zamanlarda evrenciğim de biraz "bu eril kökenli birey ne anlatıyor acaba ya?... Aslında fena da konuşmuyormuş" demeli, diyebilmeli. Yarın bu konuyla ilgili bir update getirmem buraya. Ama canlar sıkkın, kayda geçsin. Geçen haftalar çok hızlı geçti. Pıtır pıtır her şeyi anlatmak yine yapmayacağım bir şey ama ilerleyelim hızlıca, gecem gündüzüme karıştı bir süre. Belki hala öyle olmalıydı ama bazı motivasyonlar kırıldı. Bir ara konfor alanıma...
Devamı

Hapşırıklar ve hoşçakal

Tavanlardan briketleri söküyorum, sonra buraya gelip backup planlarım için çaba sarfediyorum. Tabii tozdan burnum akıyor, hapş hapş falan sesleri... Bir süre burada olmayabilirim. Bu son olabilir. Bu hafta zaten kapalıyız yeteri kadar. Sonra bir uyuycam, ölüm uykusu olacak ölüm.
Devamı