Sevgili çocuklar ve sayın misafilerimiz... Panik yapabilirsiniz... Ama bu daha önce de olduğu gibi hiçbir şeyi değiştirmeyecek

Daha önce başardığım şey, ama bazı şeyler bir kere başarılır. Hortlaklarla savaşmak mümkün değil. Korkularla da savaşmak mümkün değil. Ve ölü insanlarla da... Kazanamıyorsam kaybetmeyeceğim.

Bu şekilde ben de olayı kendi yarı sahamda yaşamaya karar verdim. Hızlı geliştireceğim nadir akınlarla sonuca varmaya gideceğim. Hem zaten bildiğin coğrafyada mücadele daha iyi hissettiriyor. 

Bugünlerin biteceği inancındayım ama mesela akşam sıcakları bu inancıma baltalar vuruyor.

Onlar bitiyor, sivrisinekler sürü halinde huzurumun her bir noktasına ayağa paslı, organize akınlar yapıyorlar. Odam ise Londra 1940 sonbahardan esintiler yaşıyor. Dışardan bakanlar için yanıp sönen ışıklar...

İçeriden bakanlar içinse her bir düşmanın yok edilmesi gereken kritik bir dönem. Esas beklenen "o büyük gün" gelene kadar her seferinde "biraz korku iyidir" diyeceğim. Öyle de görünüyor ki, daha öncekilerin çok benzeri şeyler yaşanacak; kıyametin son gününe birkaç gün kalmış da bundan sadece benim haberim varmış gibi davranmak.

Vadenin, vademin sonuna da yürüdüğümü biliyorum. Bu kötü değil, iyi de olabilir. Olursa evren, tüm bileşenleri gerçekten çok şık şeyler yapmış olacaklar.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gidiyorum

Anlattım ben bu durumu geçen hafta. Aksiyon alma günleri geliyor sanırım. 31 temmuz 2012'den beri bulunduğum yerden, oldukça büyük bedeller ödeyerek ayrılma eşiğindeyim. İlk geldiğim günden bugüne tanrım bir hayat nasıl değişti öyle. Ben o ben asla değilim. Saçlarımı kestirme sebebim olan o taşınma günü nemi, sanıyorum kadıköyün yerel takımının Avrupa maçının sesiyle uyumam... Odamın penceresinden uzaklara öyle daldığım o an. .. hiçbirinde 8 seneyi burada geçireceğimi ummuyordum. Acayip şeyler oldu kalbimle aklımla binlerce müsabakaya çıktığım zamanlar oldu. 20ler burada geldi ve geçti ve gitti... Hayatta kalmak için gidiyorum... Hem hayat harekettedir
Devamı

Dönecek ev bulamıyorum

Bazı beklentilerin vadesi çok uzun sürdü ve evet beklentilerin karşılığını alamadım, alamadık. Oysa dünya gerçeklerin tam tersinin yaşanması gerektiğini haykırıyordu. Olmadı. Bu konu da fazla taze, hassas bir konu haline geldi. Burası bir evse, evden bu şekilde uzaklaşmayı hiç hesaplamazdım. Bu evden bir çıkış yolu hesaplıyordum kendim için elbette. Ama kendi koşullarımla, eksik hiçbir şey bırakmadan, dostane ve evden ayrılır gibi... Umarım bu böyle olur. Çoğunlukla böyle zamanlarda benim fikrim evrenin gerçekliğine hiç uymaz. Oysa böyle zamanlarda evrenciğim de biraz "bu eril kökenli birey ne anlatıyor acaba ya?... Aslında fena da konuşmuyormuş" demeli, diyebilmeli. Yarın bu konuyla ilgili bir update getirmem buraya. Ama canlar sıkkın, kayda geçsin. Geçen haftalar çok hızlı geçti. Pıtır pıtır her şeyi anlatmak yine yapmayacağım bir şey ama ilerleyelim hızlıca, gecem gündüzüme karıştı bir süre. Belki hala öyle olmalıydı ama bazı motivasyonlar kırıldı. Bir ara konfor alanıma...
Devamı

Hapşırıklar ve hoşçakal

Tavanlardan briketleri söküyorum, sonra buraya gelip backup planlarım için çaba sarfediyorum. Tabii tozdan burnum akıyor, hapş hapş falan sesleri... Bir süre burada olmayabilirim. Bu son olabilir. Bu hafta zaten kapalıyız yeteri kadar. Sonra bir uyuycam, ölüm uykusu olacak ölüm.
Devamı